मेरो साधारण बुझाइ, यो दौड हो कि भागदौड ?

मेरो साधारण बुझाइ,  यो दौड हो कि भागदौड ?

जिजुबुवाहरु कतै जानुभएन। धेरै हिड्नु पर्ने बाटो अप्ठ्यारो भएर हो कि वा आफ्नै माटोमा सबै थोक देखेर हो, गाउँ घर तिरै रमाउनु भयो। हजुरबा पुस्ता अलि पर  भारत बर्मा सम्म पुग्नु भयो। केही पढ्नुभयो  केही नयाँ कुरा सिकेर आउनुभयो। तर उतै हराउनु भएन। गाउँ फर्किएर गाउँ मै अर्थोपार्जन र बिधालयहरु स्थापना गर्नु भयो। बाउहरुको लागि सपना देख्नु भयो। खेतवारि जोडि घर धनसार बनाउनु भयो।बुवा पुस्ताले बिधालयमा केही पद्न पाउनु र नया कुरा सिक्न पाउनु भयो। यो पुस्ताले हजुरबाहरुको सपना बुझेन्न वा आफ्नै सपना पूरा गर्न भौतारियो, कोहि बिदेश गए कोहि शहर पशे। बिदेश जाने थोरै थिए धेरै फर्किए, पछि आफनै थाक थलोमा। शहर पस्नेहरु शहर मै हराए। नातिहरु जन्मिने क्रम जारि नै रह्यो। नाति हरु ठुला हुन्दा सम्म धेरै ठाउँ बाटो ले जोडियो। सन्चार माध्यमले धेरै मान्छेहरुसग जोडिए। नयाँ कुरा धेरै थाहाँ पाए। सपना र चाहाना पनि तेहि अनुसार परिवर्तन भयो।  देशले मात्र उनिहरुका चाहाना पुर्याउन सकेन भनुम।धेरै लागे बिदेश। अहिले सम्म लागिरहेछ्न । अब पनाति हरु उतै जन्मिने भए, उनिहरुको सपना यो धर्तीले थेग्ला कि न थेग्ला म सोचिरहेको छु। मान्छे यस्तो जात रैछ, जो एउटा पुस्ताले देखेको सपनामा तृप्त नहुने रैछ।  नयाँ पन जहिले खोजिराख्ने रैछ। नयाँ ठाउँ पनि खोजिरहने हो कि झै लाग्छ। अहिले त एउटा पुस्ता देखि आर्को पुस्ता एकै ठाउँ पनि नबस्ने भए। हजुरबाले बनाएको घरमा बा बस्नु भएन। बाले बनाएको घरमा हामी बसेका छैनौ।अब हामी ले बनाएको घरमा यी छोराछोरी बस्छ् भन्ने मलाइ लाग्दैन। 

हामी सबैले भन्ने गर्छौ, परिवर्तन सन्सारको नियम हो। तर अहिले समाज र मानिसको सोचाइ मा आउने परिवर्तन टेक्नोलोजीको दुर्त बिकास सगै अकल्पनीय हुँदै आएको छ। अबको २० बर्शमा हाम्रो समाज कुन र सन्सार कस्तो अबस्थामा हुन्छ हामी धेरैले आकलन गर्न सक्दैनै अनि हामीलाई  परिवर्तित समय र समाजले बिरोधाभाषमा धकेलिरहेको हुन्छ। 

- सुदर्शन सापकोटा 

2/01/2024