नदी उचाइबाट झर्छ! यो पतन होइन, आफ्नो स्वभावतर्फको यात्रा हो। चुचुरोले उसलाई थाम्दैन, घाटीले उसलाई थकाउँदैन। ढुङ्गाहरू उसको विरुद्ध उभिएका जस्तो देखिन्छन्, तर अन्ततः उही ढुङ्गाहरूलाई साक्षी बनाएर ऊ आफ्नो मार्ग कोर्छ। नदीलाई थाहा छ सीमा भनेको अन्त्य होइन, रूपान्तरणको अर्को नाम हो। कहिले ऊ साँघुरो गल्छी बन्छ, कहिले फराकिलो मैदान। कहिले शान्त सतह, कहिले गर्जन। तर यी सबै अवस्थाभन्दा माथि ऊ बहाव हो! अविच्छिन्न, अविराम। मानिसको जीवन पनि यस्तै कुनै अदृश्य ढलानमा उभिएको छ। हामी प्रश्नहरूको भीरमा आफ्नै प्रतिध्वनि सुन्दै बस्छौँ के हाम्रो लक्ष्य ढुङ्गामा कोरिएको छ? कि पानीझैँ हामीले आफैं आकार दिनु पर्ने? समाजले रेखा कोर्छ, परिस्थितिले सिमाना तोक्छ, समयले परीक्षा लिन्छ। तर भित्री स्वरले सोधिरहन्छ! “के तिमी बग्न तयार छौ?” किनकि रोकावट शत्रु मात्र होइन त्यो त दर्पण हो! जसमा हामी आफ्नो धैर्य, आफ्नो दिशा, आफ्नो दृढता देख्छौँ। नदीले समुद्र भेट्नु उसको विजय होइन, उसको निरन्तरता हो। र सायद मानिसको अर्थ पनि गन्तव्यमा होइन आफ्नो बहावप्रति इमानदार रहनुमा छ। जब हामी डरभन्दा गहिरो, सन्देहभन्दा फराकिलो, अवरोधभन...
डिजिटल युगको द्विविधा २१औँ शताब्दीमा कृत्रिम बुद्धिमत्ता (AI) तीव्र गतिमा हाम्रो दैनिकीमा प्रवेश गरिरहेको छ। केही वर्षअघिसम्म अनुसन्धान र प्रविधि कम्पनीहरूको प्रयोगशालामा सीमित देखिने यो प्रविधि आज विद्यालय, कार्यालय, सञ्चार माध्यम, स्वास्थ्य सेवा र व्यक्तिगत मोबाइलसम्म फैलिएको छ। सूचना खोज्न, लेख तयार गर्न, चित्र र भिडियो बनाउन, तथ्य विश्लेषण गर्न सबै काममा AI प्रयोग हुन थालेपछि एउटा गम्भीर प्रश्न उठेको छ: अब हामी कसरी छुट्याउने के सत्य हो, के असत्य? AI ले ज्ञानको पहुँचलाई अभूतपूर्व रूपमा विस्तार गरेको छ। ग्रामीण भेगका विद्यार्थीले विश्वस्तरको सामग्री केही सेकेन्डमै पाउन सक्छन्। जटिल विषय सरल भाषामा बुझ्न सक्छन्। कृषकले मौसम र बजारको जानकारी प्राप्त गर्न सक्छन् भने स्वास्थ्यकर्मीले प्रारम्भिक परामर्शमा सहयोग लिन सक्छन्। स्रोत सीमित भएका विकासशील देशहरूका लागि यो ठूलो अवसर हो। यदि सही रूपमा प्रयोग गरियो भने AI ले प्रशासनिक कार्यलाई छिटो र पारदर्शी बनाउन, अनुसन्धानलाई प्रभावकारी बनाउन र उद्यमशीलतालाई विश्व बजारसँग जोड्न महत्वपूर्ण भूमिका खेल्न सक्छ। तर अवसरसँगै चुनौती पनि उत्तिकै गम्भीर...