Skip to main content

इतिहासबिनाको भविष्य हुँदैन

इतिहासबिनाको भविष्य हुँदैन।

सूर्यबाट छुट्टिएर पनि पृथ्वीले आफ्नो इतिहास बिर्सेको छैन। आफ्नै जननी सूर्य को वरिपरि घुमिरहेछ। यही स्मृतिले आज पृथ्वीमा कहिले उज्यालो त कहिले अँध्यारो ल्याएको छ, र हामीले जीवनलाई निरन्तरता दिन सकेका छौँ। पृथ्वीबाट छुट्टिएको चन्द्रमाले पनि आफ्नै जननी वरिपरि घुम्दै आफ्नो अस्तित्व प्रमाणित गरिरहेको छ। यहाँ जननी भनेको केवल जन्मदाता होइन इतिहास हो, जरा हो, पहिचान हो। यसबाट एउटा सत्य स्पष्ट हुन्छ इतिहास बिर्सने चिज धेरै समय टिक्दैन।

अब यही सत्यलाई नेपालको वर्तमान परिस्थितिसँग जोडेर हेरौँ। आज म जुन माटोमा जन्मिएर उभिएको छु, र गर्वका साथ “म नेपाली हुँ” भन्छु, के यो केवल जन्मको संयोग हो? होइन। यो हजारौँ बलिदान, संघर्ष, त्याग र दूरदर्शिताको परिणाम हो। आफूलाई नेपाली भन्न पाउँदा गर्व लाग्नुको कारण यही इतिहास हो जो रगत, पसिना र साहसले लेखिएको छ।

यदि पृथ्वीनारायण शाह जन्मिएका नै नहुने भए, यदि बहादुर शाह, भीमसेन थापा, भक्त थापा र असंख्य ज्ञात–अज्ञात सहिदहरूले यो माटोलाई आफ्नो प्राणभन्दा प्यारो नठानेका भए, आज नेपाल रहन्थ्यो त? सायद रहँदैनथ्यो।नेपाल नभएपछि “नेपाली” भन्ने पहिचान पनि हुने थिएन।

तर आजको विडम्बना के हो भने हामी इतिहासको फल खाइरहेका छौँ, तर जरालाई बिर्सँदै छौँ। वर्तमान नेपाल राजनीतिक अस्थिरता, दिशाहीन विकास, युवाको विदेश पलायन र नैतिक मूल्यको क्षयले ग्रसित छ। हामी समस्याको दोष सधैँ अरूलाई दिन्छौँ नेताहरूलाई, व्यवस्थालाई, परिस्थितिलाई। तर इतिहासबाट सिक्ने साहस हामीमा कति बाँकी छ?इतिहास केवल पाठ्यपुस्तकको विषय होइन, इतिहास चेतावनी हो, इतिहास मार्गदर्शन हो। पृथ्वीनारायण शाहले नेपाल एकीकरण गर्दा केवल भूगोल जोडेका थिएनन्, उनले स्वाभिमान, आत्मनिर्भरता र राष्ट्रिय एकता को दर्शन दिएका थिए। आज हामी त्यही एकतालाई जात, दल, विचार र स्वार्थमा विभाजित गरिरहेका छौँ। यो विभाजन इतिहाससँगको विश्वासघात हो।

हामिलाइ विकास चाहिन्छ। लोकतन्त्र चाहिन्छ। तर इतिहासको जगबिनाको विकास खोक्रो हुन्छ, र इतिहासको सम्मानबिनाको लोकतन्त्र दिशाहीन हुन्छ।आजको नेपाललाई अब नयाँ क्रान्ति होइन, ऐतिहासिक चेतनाको पुनर्जागरण चाहिएको छ। युवाले देश छोड्नु अघि एकपटक सोचून यो, देश कसरी बनेको हो? नेताले सत्ता खोज्नु अघि सम्झिउन् यो सत्ता कसको बलिदानले सम्भव भएको हो? र नागरिकले आलोचना गर्नु अघि आत्ममन्थन गरून् हामिले इतिहासबाट के सिक्यौँ? एउटा नेपाली भएर इतिहासलाई सम्मान नगरी म पूर्ण नेपाली हुन सक्दिन। नेपाल एकीकरणका नायकहरूलाई सम्झिनु कुनै राजनीतिक पक्षपात होइन।यो राष्ट्रिय कर्तव्य हो।

यसै चेतनासँग, पृथ्वी जयन्तीको सम्पूर्ण नेपाली दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरूमा हार्दिक शुभकामना। इतिहास सम्झिऔँ, वर्तमान सच्याऔँ, र भविष्य निर्माण गरौँ।

- सुदर्शन सापकोटा

पुस २७ 



Comments

Popular posts from this blog

यति भन्न आएको म।

मान्छेले आफू हुर्किंदै जाँदा भोगेका उतारचढावलाई बिर्सन खोजे पनि सक्दैन। सम्झनाले नै मानिसलाई बढी पिरोल्छ। विशेषगरी जुन समाज र भूगोलमा ऊ जन्मियो र हुर्कियो, त्यसको प्रभाव उमेरले करिब पचास वर्ष पुग्दा गहिरो महसुस हुन्छ। यो कसैलाई पाँच वर्ष अगाडि वा पछि पनि सुरु हुन सक्छ। जवान अवस्थामा करिब २५–३० वर्षसम्म, समान्यतय  भविष्यको चिन्तामा पिरोलिन्छ। त्यसपछिका १०–१५ वर्ष उसलाई समाजिक दबाबले बरालिदिन्छ। यो बरालिनु भनेको  जसरी खोला आफैंले बाटो बनाउँदै बग्छ, त्यस्तै हो। जीवनमा अनेक अनुभव मिसिन्छन् , जस्तै खोला बग्दा साना–ठूला खोल्साका पानी मिसिन्छन्। युवा अस्थामा मानिस अलि आवेगसहित बग्छ, तर नयाँ पुस्ता उदाउँदै जाँदा उसको गति स्थिर हुन्छ, आवाज पनि मन्द हुन्छ। खोला जस्तै मानिस जन्मथलोबाट टाढा पुग्छ, तर अझै नजिकै छु भन्ने भ्रममा बाँधिन्छ। जब उमेर ५०–५५ पुग्छ, उसले जीवनभर बेवास्ता गरेका प्रश्नहरूसँग आफैं सामना गर्नुपर्छ। यस उमेरमा मानिस बाल्य र किशोर अवस्थाका सम्झनामा डुब्छ। पुराना साथी भेट्दा अपार खुसी हुन्छ। बिर्सन खोजेका कुरा अझ गहिरो रूपमा मनमा बस्छन्। पुराना कुरामा रमाउनु, गफ गर्नु, यो उ...

जब इन्जिनियर र भूगर्भविद् सँगै हिँड्छन्, विकास सुरक्षित हुन्छ

जब इन्जिनियर र भूगर्भविद् सँगै हिँड्छन्, विकास सुरक्षित हुन्छ नेपाल अहिले तीव्र पूर्वाधार विकासको चरणमा प्रवेश गरेको छ। देशभरि राजमार्ग विस्तार, सुरुङ मार्ग निर्माण, जलविद्युत् आयोजना, र ठूला बाँधहरू निर्माण भइरहेका छन्। नागढुंगा–नौबिसे सुरुङदेखि लिएर विभिन्न हाइड्रोपावरका हेडरेस टनेलहरू, पहाडी सडक विस्तार, र नदी नियन्त्रणका कामहरूले विकासको नयाँ गति देखाइरहेका छन्। यति मात्र होइन, नेपालका विश्वविद्यालयहरूमा Engineering Geology जस्तो विशिष्ट विषयको अध्ययनसमेत सुरु भइसकेको छ, जसले भूगर्भ र इन्जिनियरिङबीचको सम्बन्धलाई शैक्षिक रूपमा मजबुत बनाउने प्रयास गरेको छ। तर यति सकारात्मक प्रगति हुँदाहुँदै पनि एउटा मूल प्रश्न अझै उस्तै छ, भूगर्भविद्हरू किन अझै परियोजनाको नेतृत्वमा देखिँदैनन्? नेपालको भौगोलिक बनावट विश्वमै सबैभन्दा जटिलमध्ये एक मानिन्छ। हिमालय क्षेत्रको सक्रिय टेक्टोनिक गतिविधि, कमजोर चट्टान संरचना, उच्च वर्षा, र तीव्र ढलानले यहाँको भूगर्भलाई अत्यन्त संवेदनशील बनाएको छ। यही कारणले गर्दा यहाँका इन्जिनियरिङ परियोजनाहरू केवल डिजाइनको विषय मात्र होइन, भूगर्भीय जोखिमसँग प्रत्यक्ष जुध्ने प...

Slope Stability मा Bio-Engineering किन आवश्यक छ?

Slope stability मा Bio-Engineering किन आवश्यक छ?  हामो देश नेपालका पहाडहरू सुन्दर छन्, तर त्यही सुन्दरता हाम्रो पूर्वाधारका निर्माणका लागि सबैभन्दा ठूलो चुनौती पनि हो। भिराला जमिन, कमजोर भू–संरचना, अत्यधिक वर्षा र अव्यवस्थित मानवीय हस्तक्षेपका कारण नेपालमा पहिरो, माटो कटान र सडक अवरोध हरेक वर्ष दोहोरिने समस्या बनेको छ। सडक निर्माणसँगै हुने कटान, blasting र अनियन्त्रित cut-and-fill ले प्राकृतिक सन्तुलन बिगार्दा, धेरै सडक केही वर्षमै जोखिममा पर्छन्। यसले जनधनको क्षतिसँगै विकासको गति पनि अवरुद्ध बनाइरहेको छ। यी समस्याको समाधानका रूपमा हामीले दशकौँदेखि कङ्क्रिट, ग्याबियन र रिटेनिङ वालमा भर पर्यौ। तत्काल देखिने यस्ता संरचनाले केही हदसम्म राहत दिए पनि, दीर्घकालमा उच्च लागत, बारम्बार मर्मत र वातावरणीय असरका कारण ती सधैँ प्रभावकारी साबित भएका छैनन्। यही सीमितताबाट जन्मिएको वैकल्पिक सोच हो Bio-engineering। Bio-engineering भन्नाले जीवित वनस्पतिलाई वैज्ञानिक ढंगले प्रयोग गरी ढलान र माटोलाई स्थिर बनाउने विधि बुझिन्छ। यो कुनै “सजावटी” उपाय होइन, न त civil engineering को प्रतिस्थापन नै हो। बरु, ...